Deze 16-eeuwse islamitische binding werd oorspronkelijk gemaakt van zwart geitenleer, voorzien van reliëf, vergulding, schilderingen en bedekt met fijn gouden filigraan.
Volgens de legende werd de opdracht voor de binding gegeven door één van de Safavid-prinsessen van Shiraz. De binding kwam uiteindelijk in bezit van Suleiman de Grote, de tiende en langst zittende sultan van het Ottomaanse Rijk.
Suleiman, een vooraanstaande dichter en begaafd goudsmid, was ook een groot beschermheer van de kunst, die tot ontwikkeling kwam in een van de meest schitterende periodes in de artistieke geschiedenis.
In de oorspronkelijke vorm was de boekkaft voorzien van rijen gouden medaillons, met handgeschilderde bloemen en rozetten, eveneens bedekt met filigraan. De kunstenaars van Perzië tijdens de Safavid-dynastie (1501–1722) zorgden ervoor dat het boekbinden als hoogtepunt bewaard blijft in de culturele geschiedenis.
