Deze 16-eeuwse islamitische binding werd oorspronkelijk gemaakt van zwart geitenleer, voorzien van reliëf, vergulding, schilderingen en bedekt met fijn gouden filigraan.
Volgens de legende werd de opdracht voor de binding gegeven door één van de Safavid-prinsessen van Shiraz. De binding kwam uiteindelijk in bezit van Suleiman de Grote, de tiende en langst zittende sultan van het Ottomaanse Rijk.
Suleiman, een vooraanstaande dichter en begaafd goudsmid, was ook een groot beschermheer van de kunst, die tot ontwikkeling kwam in een van de meest schitterende periodes in de artistieke geschiedenis.
In de oorspronkelijke vorm was de boekkaft voorzien van rijen gouden medaillons, met handgeschilderde bloemen en rozetten, eveneens bedekt met filigraan. De kunstenaars van Perzië tijdens de Safavid-dynastie (1501–1722) zorgden ervoor dat het boekbinden als hoogtepunt bewaard blijft in de culturele geschiedenis.
Het patroon op de kaft van dit Paperblanks notitieboek komt uit het werk van renaissanceschilder Lucas van Leyden.
Dit is echter niet het originele patroon, maar een kopie gemaakt door Jan Harmensz Muller, die bekend stond om zijn nauwkeurige herinterpretaties van het werk van zijn voorgangers. Zijn werken waren zo exact dat zelfs Van Leyden's originele data en monogram voorkwamen in Muller's creaties, hoewel er geen bewijs is dat Muller dit zelf deed.
Het is waarschijnlijker dat de eigenaren van Muller's kunstwerken dit zelf toevoegden om de indruk te wekken dat ze een originele Van Leyden bezaten.
Deze kaft met de Tree of Life valt onder de collectie antieke boeken van de Britse bibliotheek.